Twierdza Osowiec
Twierdza Osowiec
Osowiec-Twierdza to osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w gminie Goniądz nad rzeką Biebrzą.
Tuż obok miejscowości w zwężeniu doliny Biebrzy wzniesiona została twierdza. Budowa trwała w latach 1882-1915.
Położona na bagnach otaczana była przez rozlewiska co dodatkowo wzmacniało jej walory obronne.
Carskie umocnienia jako jedne z nielicznych oparły się natarciom wroga w czasie pierwszej wojny światowej i nie zostały nigdy zdobyte.
Prace fortyfikacyjne prowadzono do wybuchu I wojny światowej.
Wojska niemieckie (8 Armia) prowadziły bezskuteczne walki od 29 stycznia do 6 sierpnia 1915 o przełamanie pasa obronnego, którego broniła skutecznie załoga Twierdzy Osowiec wspomagana przez wojska stacjonujące (skoszarowane) w Downarach-Plac oraz w Hornostajach podległe 16 Dywizji Piechoty w Białymstoku.
W czasie walk zginęło około 2 000 żołnierzy wojsk carskich ze względu na użycie przez wojska niemieckie gazów bojowych (chloru).
Ostatecznie ze względu na niekorzystną sytuację strategiczną na froncie (przełamany przez Niemców pas umocnień Lipsk-Augustów), wojska rosyjskie opuściły nie zdobytą twierdzę pod koniec sierpnia 1915 r.
Po wycofaniu się sił rosyjskich od sierpnia 1915 r. do lutego 1919 r. gospodarzami były wojska niemieckie. W dniu 23 lutego 1919 r. półkompania dowodzona przez ppor. Zdrojewskiego zajęła Twierdzę Osowiec.
W czasie II wojny światowej nie doszło do walk na terenie Osowca.
Sam fakt istnienia twierdzy oraz, że w poprzedniej wojnie została ona niezdobyta skłonił armię niemiecką do przełamania frontu w okolicach Wizny.
Wojsko polskie opuściło teren Osowca 13 września 1939 roku, który przeszedł pod panowanie niemieckie.
Zgodnie z paktem Ribbentrop-Mołotow w dniu 25 września 1939 roku wojska niemieckie przekazały tereny Osowca (w tym i twierdzę) wojskom sowieckim.
Twierdza składa się z 4 fortów, tylko jeden: fort I centralny, udostępniony jest do zwiedzania.
W forcie centralnym znajduje się muzeum twierdzy.
Osowiec-Twierdza to osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w gminie Goniądz nad rzeką Biebrzą.
Tuż obok miejscowości w zwężeniu doliny Biebrzy wzniesiona została twierdza. Budowa trwała w latach 1882-1915.
Położona na bagnach otaczana była przez rozlewiska co dodatkowo wzmacniało jej walory obronne.
Carskie umocnienia jako jedne z nielicznych oparły się natarciom wroga w czasie pierwszej wojny światowej i nie zostały nigdy zdobyte.
Prace fortyfikacyjne prowadzono do wybuchu I wojny światowej.
Wojska niemieckie (8 Armia) prowadziły bezskuteczne walki od 29 stycznia do 6 sierpnia 1915 o przełamanie pasa obronnego, którego broniła skutecznie załoga Twierdzy Osowiec wspomagana przez wojska stacjonujące (skoszarowane) w Downarach-Plac oraz w Hornostajach podległe 16 Dywizji Piechoty w Białymstoku.
W czasie walk zginęło około 2 000 żołnierzy wojsk carskich ze względu na użycie przez wojska niemieckie gazów bojowych (chloru).
Ostatecznie ze względu na niekorzystną sytuację strategiczną na froncie (przełamany przez Niemców pas umocnień Lipsk-Augustów), wojska rosyjskie opuściły nie zdobytą twierdzę pod koniec sierpnia 1915 r.
Po wycofaniu się sił rosyjskich od sierpnia 1915 r. do lutego 1919 r. gospodarzami były wojska niemieckie. W dniu 23 lutego 1919 r. półkompania dowodzona przez ppor. Zdrojewskiego zajęła Twierdzę Osowiec.
W czasie II wojny światowej nie doszło do walk na terenie Osowca.
Sam fakt istnienia twierdzy oraz, że w poprzedniej wojnie została ona niezdobyta skłonił armię niemiecką do przełamania frontu w okolicach Wizny.
Wojsko polskie opuściło teren Osowca 13 września 1939 roku, który przeszedł pod panowanie niemieckie.
Zgodnie z paktem Ribbentrop-Mołotow w dniu 25 września 1939 roku wojska niemieckie przekazały tereny Osowca (w tym i twierdzę) wojskom sowieckim.
Twierdza składa się z 4 fortów, tylko jeden: fort I centralny, udostępniony jest do zwiedzania.
W forcie centralnym znajduje się muzeum twierdzy.
